ทำไมไฟจราจรต้องใช้แค่ 3 สี แดง เหลือง เขียว

เชื่อว่าทุกๆ คนต้องเคยผ่านสี่แยกไฟแดง ไม่ว่าจะผ่านโดยการเดินขับรถ หรือนั่งขนส่งสาธารณะ แต่คุณเคยสังเกตไฟจราจรที่สี่แยกไหมว่าทำไมถึงต้องเป็นไฟแดง เหลือง เขียว ทำไมถึงมีแค่สามสีนี้ทั่วทุกที่ในโลก ทำไมจึงไม่เป็นสีม่วง ชมพู หรือสีขาว

ก่อนอื่นอยากลองให้ทุกคนลองตอบคำถามหนึ่งว่าในบรรดาไฟจราจรทั้งสามสี คุณคิดว่าไฟสีอะไรสำคัญที่สุดเดาว่าคนกว่า 80% คงตอบว่าไฟแดง เพราะไฟแดงเป็นไฟที่บอกให้เราหยุด แต่ความเป็นจริงแล้วไฟที่สำคัญที่สุดคือไฟเหลือง

ลองจินตนาการว่าคุณกำลังขับรถ และไฟจราจรเปลี่ยนจากสีเขียวเป็นสีแดงเลยโดยไม่มีสีเหลืองคุณก็จะต้องเบรกรถอย่างกะทันหัน เพราะไม่อย่างนั้นคุณก็จะฝ่าไฟแดงหรือมีโอกาสเกิดอุบัติเหตุได้ ดังนั้นไฟเหลืองจึงเป็นไฟที่สำคัญที่สุด เพราะมันจะทำให้คุณมีโอกาสได้เตรียมตัวก่อนที่ไฟจะเปลี่ยนเป็นสีแดงนั่นเอง

ความสำคัญของไฟเหลืองนี้เองที่ทำให้มันมีสีเหลือง เพราะดวงตาของเรามีความสามารถในการรับแสงสีเหลืองได้ดีที่สุด สังเกตได้ว่าไม่ว่าในร้านอาหารหรือร้านทองก็มักจะใช้ไฟสีเหลืองเพื่อเสริมให้บรรยากาศดี หรืออาหารในร้านดูน่าทานมากขึ้นทั้งนั้น ส่วนไฟแดงใช้สีแดงเพราะเป็นสีที่แสดงถึงการหยุด ห้ามไปหรือความฉุกเฉิน อันตรายได้

อีกเรื่องหนึ่งที่อาจจะไม่ได้เกี่ยวข้องกันโดยตรงแต่น่าสนใจไม่แพ้กัน คือไฟถนนที่มีสองสีคือสีเหลือง กับสีขาว โดยไฟสีเหลืองมักอยู่ตามสี่แยกต่างจังหวัดและไฟสีขาวมักอยู่ตามทางตรงหรือทางด่วนที่มีลักษณะตรงยาว ที่เป็นอย่างนั้นเพราะความถี่ของแสงสีเหลืองจะทำให้เรามองเห็นในระยะใกล้ได้ชัดกว่า จึงเหมาะกับการใช้ตามสี่แยกเพราะคนขับต้องคอยดูรถที่สวนไปมาในระยะใกล้ ในขณะที่ไฟสีขาวจะทำให้เราเห็นได้ไกลกว่าจึงเหมาะกับเส้นทางตรงๆ ที่เน้นมองทางระยะไกลมากกว่า

และนี่คือคำตอบว่าทำไมไฟจราจรถึงมีสามสีนี้ ไม่ใช้สีอื่น เพราะมันมีดีไซน์ซ่อนอยู่ และเราก็เชื่อว่าถ้าเป็นดีไซน์มันมักจะไม่มีคำว่าบังเอิญ เพราะทุกอย่างรอบๆ ตัวคุณถูกออกแบบมาหมดแล้ว

ภาพจาก Ximena Ibañez

ถอดความจาก: Design You Don’t See Podcast โดยคุณเก่ง สิทธิพงศ์ ศิริมาศเกษม
ฟัง EP. นี้แบบเต็ม ๆ ได้ที่: SOUNDCLOUD, Spotify, PodBean

เรียบเรียงโดย รมิตา ตั้งกุลบริบูรณ์ นักศึกษาจบใหม่จากคณะวารสารฯ ที่ยังคงเชื่อว่าสิ่งพิมพ์ไม่ใช่สื่อแต่คือ Content อยู่ระหว่างใช้ชีวิต Freelance กับกระเป๋าที่เริ่มจะแบน ตอนนี้ยังไม่คิดเรื่องแฟนเพราะแม้แต่เพื่อนก็ยังขาดแคลน